سفر به مناطق برف خیز ایران و جهان (۸)

در ۱۲ کیلومتری شمال شرقی روستای “فشم”، بعد از عبور از دو روستای “زایگان” و “لالان” روستایی زیبا در هر چهار فصل سال با ارتفاع ۲۴۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد که بهار و تابستان وقتی که سرسبز و خوش و آب و هواست، جمعیت آن به ۱۵۰ خانوار و در پاییز و زمستان وقتی که سرد و برفی و یخی است به کمتر از یک سوم این رقم می­رسد. لازم به گفتن نیست که این روستای خنک و ییلاقی با حاشیه­های سرسبز رودخانه “کلارود” و دامنه­های گسترده کوه­های اطراف آن در بهار و تابستان گردشگران بسیاری را به خود می­بیند. اما در زمستان این آبشار یخی “آبنیک” است که در انتهای دره­ایی به همین نام در کنار یک تنگه دنج و زیبا، علاقه­مندان به یخ نوردی را به خود جلب می­کند و از هیاهو و سروصدای آنها تنگه پر می­شود.

این روستا همچنین چشمه­های معروفی دارد که با داشتن آبی زلال و گوارا به دلیل خواص درمانی خود هم شهرت دارند. با یک کوهپیمایی ۲ ساعته از آبادی آبنیک به دشت “جانستون” می­رسید که چشمه­های آن بسیار زیباست. در بهارو تابستان، دامنه­ کوه­ها و دشت پر از قارچ­های خوراکی و گیاهانی مانند “والک” ، “سیرک” و ” تره کوهی” می­شود و به واسطه رویش این گیاهان مغذی و خوراکی که نمونه­هایی از آنها را می­توانید در بازارچه تجریش هم ببینید، دشت از رایحه­ایی بس خوش لبریز است.

یخ نوردان تجربه­های بسیار زیبایی از تمرین بر روی آبشار یخی دارند در حالی  که دانه­های سپید و پنبه­ایی برف از آسمان فرو می­ریزد.رشته­های یخ زده آویزان نیز که به شفافیت بلورهای اصل می­مانند، در گوشه و کنار این مکان زیبا مشاهده می­شود. اگر دوستدار تعطیلات یک روزه در همین حوالی هستید، جایی که برف و یخ، هوایی سرد و طبیعتی بکر و زمستانی به پیشوازتان بیاید، به روستای “آبنیک” و آبشار یخی­اش سری بزنید.